Ps John
அன்பானவர்களே தேவனுடைய வார்த்தையின்படி இன்னும் சிறப்பாக ஜெபிக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இதைப் பகிர்கிறேன்.
சில நேரங்களில் நாம் ஜெபிக்கும்போது,
“தேவனே, இதைச் செய்யும்… அதைச் செய்யும்… இதைக் கொடும்… அதை மாற்றும்…”
என்று தேவனிடம் தொடர்ந்து கட்டளையிடுவது போல பேசிவிடலாம்.
ஆனால் நம்முடைய பிதாவாகிய தேவனை நாம் ஒரு வேலைக்காரரைப் போல அணுகுவதற்காக ஜெபம் கொடுக்கப்படவில்லை.
இயேசு நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ஜெபத்தைப் பாருங்கள்:
“பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவே…”
— மத்தேயு 6:9
அவர் “எங்கள் வேலைக்காரரே” என்று சொல்லவில்லை.
“எங்கள் பிதாவே” என்று சொன்னார்.
அதனால் ஜெபம் என்பது தேவனுக்கு நம்முடைய கட்டளைகளை கொடுப்பது அல்ல; நம்முடைய பிதாவுடன் உறவில் பேசுவது.
அதே நேரத்தில், நாம் கேட்கக்கூடாது என்று வேதாகமம் சொல்லவில்லை.
இயேசு சொன்னார்:
“கேளுங்கள், உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்.”
— மத்தேயு 7:7
ஆகவே நாம் தைரியமாகக் கேட்கலாம். விசுவாசத்துடன் கேட்கலாம். தேவனுடைய வார்த்தையை அறிக்கையிடலாம்.
ஆனால் அதனுடன் ஒரு முக்கியமான காரியத்தையும் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்:
“பிதாவே, உம்முடைய சித்தம் நிறைவேறட்டும்.”
1 யோவான் 5:14 சொல்கிறது:
“அவருடைய சித்தத்தின்படி நாம் எதையாகிலும் கேட்டால், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறார்.”
அதனால் நம்முடைய ஜெபம்:
“தேவனே, இதைச் செய்யும்!”
என்று மட்டும் இல்லாமல்,
“பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தையின்படி இதை நான் கேட்கிறேன்; உம்மை நம்புகிறேன்; உம்முடைய சித்தம் என் வாழ்க்கையில் நிறைவேறட்டும்.”
என்று இருக்கலாம்.
மேலும், நாம் ஒவ்வொரு முறையும் “தேவனே, என்னை ஆசீர்வதியும்” என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக, கிறிஸ்துவில் ஏற்கனவே நமக்குக் கிடைத்த ஆசீர்வாதங்களுக்காக நன்றி சொல்லலாம்.
“கிறிஸ்துவுக்குள் பரலோகத்திலுள்ள ஆவிக்குரிய சகல ஆசீர்வாதங்களினாலும் நம்மை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்.”
— எபேசியர் 1:3
அன்பானவர்களே , நாம் தேவனிடம் கட்டளையிட வேண்டியவர்கள் அல்ல; தேவனுடைய பிள்ளைகள்.
பிள்ளைகள் தங்கள் பிதாவிடம் தைரியமாகக் கேட்பார்கள்.
பிதாவை நம்புவார்கள்.
பிதாவுக்கு நன்றி சொல்வார்கள்.
பிதாவின் சித்தத்தையும் விரும்புவார்கள்.
அதுதான் நம்முடைய ஜெப வாழ்க்கையிலும் இருக்க வேண்டும்.
ஜெபம் என்பது தேவனுடைய கையை முறுக்கி நம்முடைய விருப்பத்திற்கு மாற்றுவது அல்ல; தேவனுடைய வார்த்தையை ஏற்றுக்கொள்வதும் அவருடைய சித்தத்துடன் நம்முடைய இருதயத்தை இணைப்பதுதான் ஜெபம்.
